Showing posts with label विष्णुसहस्रनाम. Show all posts
Showing posts with label विष्णुसहस्रनाम. Show all posts

10 January, 2012

श्री विष्णु सहस्रनाम श्लोक १०७

श्लोक १०७
शंखभृन्नन्दकी चक्री शारङ्ग्धन्वा गदाधरः 
रथाङ्गपाणीरक्षोभ्यः सर्वप्रहरणायुधः  ।।
(९९) शङ्खभृत् :  - पांचजन्य नावाचा दिव्य शंख धारण करणारा. पांचजन्य शद्बाचा अर्थ होतो जो पाचापासून निर्माण झाला आहे (पांच ज्ञानेंद्रिये) तेच मन याअर्थी घ्यावयाचे, व मन हे अहंकाराचे अधिष्ठान आहे. आपल्या शास्त्राचे मतानुसार आपल्यामधील अहंकार तत्व आपल्यातील आत्मस्वरूप नारायणाचे हातातील शंख आहे.
(९९) नंदकी :  - भगवंताचे हातातील तलवारीचे नांव आहे नंदक. म्हणून या संज्ञेचा अर्थ होतो जो नंदक तलवार धारण करतो व ती चालवितो तो नंदकी. तसेच नंदक म्हणजे आनंद निर्माण करणारा. शास्त्रानुसार भगवंताच्या पवित्र हातातील दिव्य हे स्र म्हणजेच विद्या होय. ज्याच्यामुळे भक्त आपल्या अंतःकरणातील आत्मस्वरूपाचे अज्ञान नष्ट करतो.
(९९) चक्री :  - जो सुदर्शन नावाचे चक्र धारण करतो तो. सु-दर्शन म्हणजे जो दिव्य दृष्टि देतो तो. शास्त्राचे मतानुसार हे चक्र मनुष्याच्या मनाचे प्रतिक आहे.
(९९) शारङ्ग्धन्वा :  - जो आपल्या शारंग नावाच्या अमोघ धनुष्याने अचूक लक्षभेद करतो तो. आपल्या शास्त्रानुसार श्रीनारायणाचे हे धनुष्य अहंकाराचे प्रतिक मानले आहे. व अहंकार तत्व हे सर्व ज्ञानेंद्रियांचे शिखर आहे. या शेवटच्या श्लोकामध्ये श्रीनारायणाच्या हातातील सर्व आशिर्वादात्मक साधनांचे भक्ती व आदरानें स्मरण केले आहे.
(९९) गदाधरः :  - ज्याने हातामध्ये कौमोदकी नावाची सुप्रसिद्ध दा धारण केली आहे तो गदाधर. ही गदा आनंद व सौंदर्य पसरविते. गदा मनुष्यातील बुद्धितत्वाचे प्रतीक आहे.
(९९) रथांगपाणीः :  - परंपरागत अर्थ आहे ज्याने रथाचे चाक हातामध्ये शस्त्राप्रमाणे धारण केले आहे तो. म्हणजेच या श्लोकामध्ये वर्णन केलेले चक्र. व तो चक्री होय. परंतु इतर कांही जण या संज्ञेचे दुसरेही विवेचन करतात. परंतु भक्तीकाव्यामध्ये पुनरूक्ती हा काही दोष होत नाही व ते अगदी नैसर्गिकच आहे.
(९९) अक्षोभ्यः :  - निंदाव्यंजक शद्बांनी किती निंदा केली अगर कुणीही कुठलेही अपमानकारक कृत्य कितीही वेळां केले तरी जो क्षुब्ध होत नाही असा. बाह्य जगतातील कुठल्याही घटनेने ज्याची अंतरीक शांनी व निरवता कधीच ढवळली जात नाही तो नित्यशांत अक्षोभ्य होय. या संज्ञेने भगवंताची अपार क्षमाशीलता चे मनुष्यावरील अगाध प्रेम, करुणा व दया सुचविली आहे.
(१०००) सर्वप्रहरणारयुधः :  - ज्याला युद्ध करण्याकरतां व प्रहार करण्याकरतां सर्व आयुधांची, शस्त्रांची उपलब्धता आहे असा. कुठलाही शत्रु त्याला आश्चर्यचकित करूं शकत नाही, म्हणून तो सर्व विजयी आहे. त्याचे जवळ कुठल्याही बलाढ्य शस्त्राला प्रतिकार करू शकेल असे समर्थ स्र उपलब्ध आहे म्हणून तोच नेहमी विजयी ठरतो.
'' श्री सर्वप्रहरणायुधः नमः इति''
श्रीकृष्णाय परब्रह्मणे नमः

डॉ. सौ. उषा गुणे.

06 January, 2012

श्री विष्णु सहस्रनाम श्लोक १०६

श्लोक १०६
आत्मयोनिः स्वयंजातो वैखानः सामगायनः 
देवकीनन्दनः स्रष्टा क्षितीशः पापनाशनः  ।।
(९८) आत्मयोनिः :  - जो स्वतःच स्वतःचे उपादान कारण आहे. जो स्वयंभू, मूलभूत कारण आहे असा श्रीनारायण.
(९८) स्वयंजातः :  - जो विश्वाचा स्वामी असल्यामुळे त्याला व्यक्त होण्याकरतां दुसरे कुठलेही निमित्तकारण आवश्यक नसते असा. या विविधतेच्या जगात प्रत्येक कार्याकरता तीन कारणांची आवश्यकता असते. घट निर्मितीमध्ये उपादान कारण माती, निमित्त कारण आहे चक्र व कर्ता आहे कुंभार. श्रीनारायणाच्या या निर्मिती विश्वामध्ये या तीनही कारणस्वरूपांत तोच व्यक्त झालेला असतो. जसे मनुष्यास पडणारे स्वप्न विषय, त्यातील विषय. व पहाणारा सर्व तोच असतो. [1]
(९८) वैखानः :  - जो पृथ्वीचे खनन करतो. अध्यात्मिक मूल्ये नष्ट करणार्‍या असूरी प्रवृत्तीच्या भयानक हिरण्याक्ष राक्षसाला मारण्याकरतां पृथ्वीची दृढ घनता आपल्या दातांनी खणून भगवंत पाताळात पोहोचले व त्याचे सूक्ष्मरूप ओळखून त्यांनी त्या राक्षसास नष्ट केले. त्याचप्रमाणे आत्मप्रकाश आपल्या आतपर्यंत (अंतरंगात) पोहोचला तर अहंकार नष्ट होईल व शरीर मन बुद्धिच्या दुष्ट आसक्तीतून आपली सुटका होईल.[2]
(९८) सामगायनः :  - जो स्वतः सामगायन करतो तो.
(९८) देवकीनन्दनः :  - कृष्णावतारामध्ये जो देवकीचे पोटी जन्मला तो. जन्मापासून देवकी त्याला केवळ दुरूनच पाहूं शकली. तो गोकुळांत असल्यानें त्याच्या बाललीला, क्रीडा लांबूनच अनुभवू शकली व त्यात तिने आनंद मानला म्हणूनच तो देवकीनन्दन.
(९९) स्रष्टा :  - जो सृष्टी उत्पत्ती करतो तो. प्रत्यक्ष ब्रह्मदेवही आपले कार्य करण्याकरतां लागणारी शक्ति व कौशल्य त्या परमात्म्या नारायणापासूनच प्राप्त करतो.
(९९) क्षितिशः :  - क्षिती म्हणजे पृथ्वी, तिचा स्वामी. श्रीनारायण हा भूमातेचा पति असल्याने तिचा रक्षणकर्ता, पालनकर्ता व पोषणकर्ता आहे. येर्थ क्षिती म्हणजे जड प्रकृती किवा माया असाही अर्थ होतो व तो नारायण लक्ष्मीपति होय.
(९९) पापनाशनः :  - ज्याचे ध्यान केले असता सर्व वासना पाप नष्ट होते असा. जेव्हा भक्त त्याच्या प्रेमामध्ये समर्पित होऊन आपली सर्व कर्तव्य कर्मे करतो तेंव्हा त्याच्या सर्व वासना नष्ट होऊन जातात. व नवीन निर्माणच होत नाहीत. वेदांमध्ये प्रतिपादन केलेल्या कर्मयोगाचे हेच मूलतत्व आहे. आत्मस्वरूप नारायणाचे ध्यान केले असतां सर्व पापे नाहीशी होतात व कायमची दूर केली जातात.
डॉ. सौ. उषा गुणे.



[1]   हेच ९८, ९८ या संज्ञांनी सुचविले आहे.
[2]  अहं = जीव. हिरण्य = सोने. अक्ष = डोळा, दृष्टि. सोन्याचा डोळा (दृष्टि) असलेला म्हणजेच इंद्रियांकडून मिळणार्‍या विषसुखाकडेच ज्याची दृष्टि आहे असा. केवळ भगवंतच त्याचा पूर्ण नाश करू शकतात.

03 January, 2012

श्री विष्णु सहस्रनाम श्लोक १०५

श्लोक १०५
यज्ञभृद्यज्ञकृत यज्ञी यज्ञभुग्यज्ञसाधनः 
यज्ञान्तकृद्यज्ञगुह्यन्नमन्नाद एवच  ।।
(९७) यज्ञभृत् :  - यज्ञाचे अनुशासन करणारा. जो स्वार्थरहित समर्पित भावनेने केलेली सेवारूप सत्कर्मे (यज्ञ) करण्यामध्ये आपल्याला मदत करतो व पूर्णतेला नेतो तो यज्ञभृत् श्री नारायणच होय.
(९७) यज्ञकृत् :  - यज्ञ करणारा. किवा दुसरा अर्थ यज्ञ नष्ट करणारा. यज्ञ म्हणजे स्वार्थरहित मनाने भगवंतावरील पूर्ण श्रद्धेने, प्रेमाने व आनंदाने केलेली सेवारूप सत्कर्मे.[1] भगवंत स्वतः सर्व सृजनकर्म याच यज्ञभावनेने करत असतो. व याच यज्ञाचा शेवटही विलयरूपाने तोच घडवून आणतो. म्हणूनच तो 'यज्ञकृत्' आहे. या संज्ञेचा दुसरा अर्थ होईल सज्जनांचा यज्ञ (सत्कर्मे) तो पूर्ण करतो व दुर्जनांचे कर्म नष्ट करतो म्हणून तो यज्ञकृत् आहे.
(९७) यज्ञी :  - सतत चालणार्‍या यज्ञांचा तो नित्य भोक्ता आहे असा. ज्याअर्थी सर्व यज्ञामध्ये सर्व क्रिया नारायण केंद्रित व नारायण समर्पित होतात त्याअस्र्थी तोच 'यज्ञी' आहे, यज्ञाचा भोक्ता आहे.
(९७) यज्ञभुक् :  - यज्ञाच्या अग्निमध्ये जे जे समर्पित केले जाते व ज्या ज्या देवतांना आदरांने व आनंदानें आवाहन केले जाते ते सर्व नारायणास जावून मिळते. कारण तोच सर्व देवतांचे रूप धारण करीत असल्याने त्याचे सर्व हविर्भाव नारायणासच समर्पित होतात.
(९८०) यज्ञसाधन :  - जो सर्व यज्ञ पूर्ण करतो तो. त्याच्याच कृपेने सर्व प्रामाणिक व अंतःकरणपूर्वक केलेली सत्कर्मे अत्यंत सुयश प्राप्त करतात.
(९८) यज्ञान्तकृत् :  - जो यज्ञाचे शेवटी केले जाणारे कर्म म्हणजेच पूर्णाहूती जो पूर्ण करतो तो यज्ञान्तकृत्. यज्ञाचे शेवटी पूर्णाहूती देतांनां श्रीनारायणासच अनन्यतेनें व श्रद्धेनें आवाहन केले जाते या पूर्णाहुतीखेरीज यज्ञाची समाप्ती होत नाही. म्हणून श्रीहरिच पूर्णाहुतीरूप होतो. जेव्हा सर्व कर्मे त्याच्या सर्व साधनांसहित पूर्णपणे यज्ञांत समर्पित केली जातात तेंव्हाच आत्मस्वरूप नारायणाच्या दिव्य सौंदर्याचा साक्षात्कार घडून येतो.
     कांही टीकाकार यज्ञान्त शद्बाचा पूर्णाहुती असा अर्थ करीत नाहीत. तर अन्त म्हणजे शेवटी मिळणारे फल. अर्थातच या संज्ञेचा त्यांनी दिलेला अर्थ होईल 'हरि समर्पित अशा निस्वार्थी, प्रेमळ सेवायुक्त कर्माचे फल देणारा तो परब्रह्मस्वरूप श्रीनारायण
(९८) यज्ञगुह्यम् :  - सर्य यज्ञामध्ये ज्या परमसत्याचा साक्षात्कार होतो तो आहे 'श्री नारायण'. देहकुंडामधील ज्ञानाग्नीमध्ये (जाणीवेमध्ये) सर्व विषय द्रव्यांचे हवन केल्यानंतर ज्या आत्मस्वरूपाची प्राप्ती होते तेच हे परमगुह्य होय. हा व्यष्टिमध्ये होणारा यज्ञ गीतेमध्ये 'ज्ञानयज्ञ' म्हणून संबोधिला आहे. वेदांमध्ये यालाच ब्रह्मयज्ञ म्हटले आहे.[2]
(९८) अन्नम् :  - जो स्वतः अन्नस्वरूप झाला आहे तो श्रीनारायण. इंद्रियांचे विषय हा इंद्रिंयाचा आहार होय. (अन्न) ही संज्ञा क्रियापद स्वरूप समजल्यास प्रलयाचेवेळी सर्व विश्वाला जो खाऊन टाकतो तो नारायण. आपण झोपलो असता जसे आपले विश्व आपल्यामध्ये लीन होते त्याप्रमाणे प्रलयाचे वेळी सर्व विश्व त्याचेमध्ये विलीन होते. ज्याचेमध्ये सर्व नामरूपात्मक विश्व बीजरूपाने स्थित होते तो परमआत्मा नारायण अन्नस्वरूप आहे.
(९८) अन्नादः :  - जो अन्न खातो तो. केवळ बाह्य विश्वच नारायण स्वरूप नाही तर त्याचा आनंद घेणारा उपभोक्ता अहं  हाही नारायणस्वरूपच आहे. आपल्यामधील अनुभव घेणारा, इंद्रियांचे माध्यमातून कार्य करणारा जीवात्मा हा सुद्धा आत्मस्वरूप आहे, म्हणून आत्मा हाच एकाच वेळी अन्नही (भोग्य) आहे व अन्नाद (भोक्ता ) ही आहे. आपले जागृतावस्थेतील मनच स्वप्नावस्थेचा अनुभव घेणारा भोक्ता आणि भोग्य होते तसाच तो ’अन्नाद’ आहे.
डॉ. सौ. उषा गुणे.


[1]   सहयज्ञा प्रजा सृष्ट्वा पुरोवाच प्रजापतिः । अनेन प्रसविष्वध्वनेष वोऽस्त्विष्टकामधुक् ॥ गेता ३.१० – सृष्टि उत्पत्तिचे सुरवातील प्रजापतीने (ब्रह्मा) यज्ञासह सर्व प्रजेची (मानवांची) उत्पत्ति केला. त्याने आदेश दिला याच (यज्ञाचे) सहाय्याने तुम्ही वृद्धि पावाल. हाच तुम्हाला कामधेनूप्रमाणे सर्व इष्टफल देवो.
[2]  वीनच उत्पन्न झालेल्या जिज्ञासारूपी अग्नीमध्ये आम्ही आमचे अज्ञान व निकृष्ट वासनारूपी द्रव्याचे हवन करून टाकतो त्यायोगे दिव्य अशा आत्मतेजाची प्राप्ती होते.

31 December, 2011

श्री विष्णु सहस्रनाम श्लोक १०४

श्लोक १०४
मूर्भुवःस्वस्तरूस्तारः सविता प्रपितामहः ।
यज्ञो यज्ञपतिर्यज्वा यज्ञाङगो यज्ञवाहनः  ।।
(९६) भूर्भुवस्वस्तरूः :  - भूः (जगत), भुवः (अंतरिक्ष), स्वः (स्वर्ग) या तीनही लोकांना व्यापून असलेल्या जीवन वृक्षामधील प्रत्यक्ष रस हा श्री विष्णुच आहे. भू, भुवः, स्वः या वैदिक नावांनी हे तीन लोक प्रसिद्ध आहेत. संस्कृतमध्ये ’लोक’ म्हणजे अनुभवक्षेत्र होय. त्यामुळे या तीन संज्ञांना व्याहृती असे म्हटले जाते. व्यक्तिगतरित्या त्यानी आपल्या जागृत स्वप्न सुषुप्ती या जाणिवेच्या अवस्थेतील अनुभव दाखविले जातात. व्याहृति हे मंत्रवर्ण आहेत. व त्याच्या सहाय्यानें परमात्मा स्वतः आहुति देऊन यज्ञ करीत आहे व त्यानेच या विश्वाचे पालन पोषण होत असते. या सुंदर रूपकाने आत्मस्वरूप 'श्रीनारायण' हाच दिव्य असा 'रस' असून तो जाणीवेच्या सर्व स्तरावरील सर्व अनुभवांमधून सर्ववेळी या तीनही लोक व्यापणार्‍या जीवनवृक्षामधून वहात असतो असे सुचविले आहे.
(९६) तारः :  - जो सर्वांना तारून नेतो तो. पूर्ण शरणागत होऊन अढळ श्रद्धेने व क्तीने जर आवाहन केले तर भक्तांना या संसार सागरातून तारून नेणारा एकमेव, सनातन नावाडी तोच आहे, तोच तारण आहे. ज्ञानपूर्वक, एकाग्र व भक्तियुक्त चित्तानें ध्यान केले असतां आपल्या प्रत्येकामधील जाणीव जागृत होऊन वरच्या स्तरावर पोहोचते व त्या स्थितीत नित्य पूर्णब्रह्माचा अनुभव येतो. तोच श्री नारायण.
(९६) सविता - सर्व लोकांना जन्म देणारा. तो विश्वाचा दी पिता आहे.
(९७०) प्रपितामहः :  - सर्व जीवांच्या पित्यांचाही पिता आहे असा. त्रिमूर्तीमधील विधाता, ब्रह्मदेव हा स्वतः त्या आत्मतत्वामधून निर्माण झाला. ब्रह्मदेवास आपल्या वाङ्‌ग्मयांत पितामह म्हटले आहे.
(९७) यज्ञः :  - ज्याचे यज्ञ हेच स्वरूप आहे असा. सर्व जगताचे कल्याणाकरतां व सर्व जीवांच्या सुखस्वास्थ्याकरतां अत्यंत शुद्ध अंतःकरणाने, पूर्ण समर्पित भावाने व सर्वांच्या सहकार्यानें केलेले कर्म म्हणजेच 'यज्ञ'होय. ज्या ज्या ठिकाणी असे स्वार्थरहित सर्वांच्या सहकार्याने कर्म केले जाते तेथे त्या जीवांच्या कर्मामधून यज्ञस्वरूप नारायणच प्रकट होतो.
(९७) यज्ञपतिः :  - सर्व यज्ञांचा स्वामी. सर्व निस्वार्थी व एकोप्यानें केलेल्या कर्मांचा (यज्ञांचा) मी भोक्ता आहे हे भगवंताचे आनंदोद्गार आहेत. तसेच ते म्हणतात सर्व यज्ञांचा भोक्ता व प्रभूही मीच आहे. [1]
(९७) यज्वा :  - वेदांनी घालून दिलेल्या नियमांप्रमाणे अत्यंत कसोशीने जो यजन करतो तो. आपल्या सर्व दिव्य कर्मामध्ये जो ही यज्ञभावना सदैव जागृत ठेवतो तो श्री नारायण यज्वा आहे. [2]
(९७) यज्ञाङगः :  - यज्ञामध्ये उपयोगांत आणली जाणारी साधने वस्तू हीच ज्याची अंगे आहेत असा. हरिवंशामध्ये वर्णन केल्याप्रमाणे यज्ञामधील वस्तु सर्व नारायणचीअंगे आहे.
(९७) यज्ञवाहनः :  - वेदांमधील आदेशांप्रमाणे जो पूर्णपणे विधी युक्त व बिनचूक यज्ञक्रिया करतो तो यज्ञवाहन होय. तोच नारायण होय.
डॉ. सौ. उषा गुणे.


[1]   अहं हि सर्व यज्ञानां भोक्ताच प्रभुरेवच ॥ गीता ९.२४
[2]     ९७१ वी ’यज्ञ’ ही संज्ञा या संदर्भात पहावी. याच अर्थाने ’यज्ञ’ ही संज्ञा गीतेच्या ३ र्‍या अध्यायात वापरली गेली आहे.

28 December, 2011

श्री विष्णु सहस्रनाम श्लोक १०३

श्लोक १०३
प्रमाणं प्राणनिलयः प्राणभृत्प्राणजीवनः 
तत्वं तत्वविदेकात्मा जन्ममृत्युजरातिगः  ।।
(९५) प्रमाणम् - जो स्वतः वेदस्वरूप आहे असा. वेद हेच त्या परमसत्याचे प्रमाण आहेत. किवा दुसर्‍या तर्‍हेने असे म्हणता येईल की जो शुद्ध चैतन्य स्वरूप (प्रज्ञानम्) आहे तो. श्रुतीमध्ये उल्लेखिल्याप्रमाणे "प्रज्ञानं ब्रह्म" म्हणजे प्रज्ञान हेच ब्रह्म आहे.
(९६०) प्राणनिलयः :  - ज्याचेमध्ये सर्व प्राण स्थित होतात असा. तोच सर्व प्राणीमात्रांच्या सर्व क्रियांचा मूलभूत चैतन्यदायी आधार आहे.
(९६) प्राणभृत् :  - सर्व प्राणांवर जो अधिशासन करतो तो. श्रीहरीच स्वतः प्रत्येक प्राणीमात्रास अन्न खाणे पचविणे, उत्साही वाटणे, क्रिया करणे व त्याची फलप्राप्ती करून घेणे, प्रौढ होणे, मरणे इत्यादी कर्मे करावयास लावतो. या सर्व कर्मामध्ये कर्माध्यक्ष दिव्यचैतन्य असा आत्मा श्री नारायण आहे. आत्मा पृथ्वीतलावरील सर्व प्राण्यामध्ये शांत व अलिप्त राहून त्यांच्या सर्व क्रिया स्वतःच्या अस्तित्वाने प्रवर्तित करतो व घडवून आणतो व चालू ठवतो.
(९६) प्राणजीवनः :  - सर्व प्राणीमात्रांस श्वासोच्छवासाचे द्वारा जीवंत ठेवतो तो प्राणजीवन. ही संज्ञा येथे तशी फारशी आनंददायक वाटत नाही कारण या आनंददायी अर्थाची संज्ञा या पूर्वीच येवून गेली आहे. अर्थात प्रेमामध्ये प्रेमिकानें आपल्या प्रेमास्पदास कितीवेळा त्याच त्याच नावानें हाक मारावी याला कांही नियम नाही !! परंतु आपण आणखी खोल विचार केल्यास जास्त नवा अर्थ सुचतो तो म्हणजे प्रत्येक श्वासालाही चैतन्याचा दिव्य स्पर्श करणारा तो 'प्राणजीवन' श्रीहरि होय.
(९६) तत्वम् :  - 'सत्य' - जे नित्य असून साररूप (तत्व) आहे. साक्षात्कारामध्ये ज्याचा अनुभव येतो ते तत्व आत्मा श्री नारायण आहे. [1]
(९६) तत्ववित् :  - ज्याला सत्यज्ञान पूर्णतः झाले आहे असा. म्हणजेच त्या आत्म्याचे स्वस्वरूपच होय. त्या आत्म्याचे ज्ञान झाले असतां ते जाणणारा आत्मस्वरूप होन जातो. [2] आत्मस्वरूप नारायणच ब्रह्मस्वरूप सत्य पूर्ण जाणतो कारण तेच त्याचे स्वरूप आहे.
(९६) एकात्मा :  - अद्वैत सत्य. एक आत्मस्वरूप नारायणच या विश्वातील चराचरातून जीवरूपाने अनंतरूपाने प्रकट होतो.
(९६) जन्ममृत्युजरातिगः :  - ज्याचेमध्ये कुठलाही बदल परिवर्तन होत नाही असा, जगातील प्रत्येक क्षणभंगुर वस्तू सतत बदलत असते व तो बदल अत्यंत दुःखदायक असतो. हे बदल म्हणजे जन्म, वर्धमान होणे, क्षीण होणे, विकार होणे, मृत्यु पावणे. ज्यास यातील कुठलाच बदल स्पर्श करूं शकत नाही असा आत्मस्वरूप नारायण अनंत शाश्वत सम व महान आहे. त्याचे स्वरूप स्पष्ट करताना गीतेने उद्‍घोषित केले आहे, 'जो जन्मरहित आहे, कधीही मृत होत नाही, व नेहमीच अस्तित्वात असलेल्या त्याचे अस्तित्व कधीच नष्ट होत नाही.[3]
डॉ. सौ. उषा गुणे.


[1]   तत् त्वं इति विज्ञानमेव तत्त्वम् ।
[2]   स यो ह वै तत्परमं ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भवति - मुंडकोपनिषत् ३.२.९
[3]   न जायते म्रियते वा कदाचित् नायं भूत्वा भविता वा न भूयः । अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥ गीता २.२० – तो जन्मलेला नाही व कधीच मृत्यू पावत नाही, एकदा असल्यानंतर त्याचे नसणे कधीच संभवत नाही. तो अजन्मा, नित्य, विकाररहित व पुराण असून शरीर आहत झाले तरी मारला जात नाही.